تيره‌اى از خاندان و اولاد اهل بيت در قرن سوم هجرى به محلى به نام « چشت » در نزديكى هرات وارد شد . بزرگ اين خاندان ابواحمد ابدال چشتى از فرزندان حسن مثنّى فرزند امام حسن « 1 » است كه صوفيان چشتيه از دودمان او مىباشند . و قطب الدين چشتى مرشد اعلاى تمام سلسله‌هاى چشتيهء هند و جد اعلاى مودوديه به‌شمار مىرود » . « 2 » در عرصهء مطبوعات و سياست از اتفاقات مهم زندگى مودودى فوت پدرش بود . فوت پدر گرچه او را تنها و بىكس كرد ولى عزم آهنين او را دو چندان نمود و بيش از پيش بر اراده و تصميم او افزود . مودودى پس از فوت پدر ، دريافت كه اكنون بايد به تنهايى و با بىكسى ، هزينه زندگى خود را تأمين نمايد . او رنج و مشقت زيادى را متحمل مىشد و در واقع مأيوس و نااميد و خسته و كوفته براى تأمين معاش از اين شهر به آن شهر ، از آن شهر به اين شهر سفر مىكرد تا هزينه معاش درويشى خود را تأمين كند . مودودى پس از ترجمهء كتاب « المرأة الجديدة » از عربى به اردو در 14 سالگى در سال 1918 م توسط برادرش ابوالخير كه مديريت روزنامهء مدينه در شهر بجنور را به عهده داشت ، به

--> ( 1 ) . خليل احمد حامدى ، امام مودودى ، ص 1 و 2 . ( 2 ) . همان ، ص 3 و 4 .